پرسش از فرنود حسنی

ایرنا

‪ ICDL‬مخفف ‪ International Computer Driving License‬به معناي گواهي نامه بين‌المللي كاربري كامپيوتر است.

در سال ‪ ۱۹۹۴‬كشور فنلاند، از جمله كشورهاي پبشرفته در گزينش فناوري اطلاعات و ارتباطات موفق به‌ارايه گواهي نامه كاربري كامپيوتر (‪ (ICDL‬شد.

در سال ‪ ،۱۹۹۵‬انجمن جوامع انفورماتيك اروپا (‪ (CEPIS‬يك گروه ويژه تحت حمايت مالي اتحاديه اروپا ايجاد كرد كه هدف آن، دستيابي به روشي براي ارتقاي سطح مهارتهاي ‪ IT‬در سراسر اروپا بود.

اين گروه ويژه در سال ‪ ۱۹۹۵‬و اوايل ‪ ۱۹۹۶‬ميلادي ، آزمون‌هاي آزمايشي برگزار كردند تا اينكه سرانجام در آگوست ‪ ۱۹۹۶‬گواهينامه اروپايي راهبري كامپيوتر (‪ (ECDL‬در سوئد ارايه و به تدريج در سراسر اروپا و سپس در سطح بين‌المللي مطرح شد.

برنامه ‪ ECDL /ICDL‬توسط بنياد ‪ ECDL-F/ECDL‬در سطح جهاني اداره مي‌شود.

اين بنياد كه در سال ‪ ۱۹۹۷‬تاسيس شد، سازماني غير انتفاعي است كه وظيفه آن بهبود، گسترش و تصديق مهارتهاي كامپيوتري و دانش ‪ IT‬است.

در سال ‪ ،۱۹۹۸‬هجده‌كشور به اين گروه پيوستند و امروزه ‪ ECDL‬بسيارفراتر از مرزهاي اروپايي كاربرد دارد، اين گواهينامه خارج از مروزهاي اروپا ‪ ICDL‬ناميده مي‌شود.

پورت ۸۰ يکی از مهم‌ترين پورت‌هاست. دنيای وب (صفحات اينترنتی) بر اساس همين پورت کار می‌کنه. توضيح اينکه وقتی به يه سايت وصل می‌شيم و صفحه وب را درخواست می‌کنيم، در واقع مرورگر اينترنتی به پورت ۸۰ اون کامپيوتر وصل می‌شه و اطلاعات رو می‌گيره (البته بعد از گرفتن اطلاعات اون رو تفسير می‌کنه و به صورت يه صفحه نشون می‌ده - دقت کنيد که اطلاعات در واقع به صورت يک سری تگ HTML است ).

- با پورت ۸۰ صحبت کنيم

حالا ما می‌خواهيم با پورت ۸۰ يک کامپيوتر صحبت کنيم ولی به کمک telnet و nc.
اول بايد يه connection (اتصال) با پورت ۸۰ برقرار کنيم (مثلا برای سايت hotmail.com بايد بنويسم):

telnet www.hotmail.com 80nc -v www.hotmail.com 80
پس اول بايد يکی از دستورات بالا را استفاده کنيم. من هميشه توصيه‌ام استفاده از nc بوده و خواهد بود.
حالا بايد شروع به صحبت با پورت ۸۰ کنيم. من فعلا دو تا جمله براتون می‌گم و بقيه‌اش بمونه واسه بعد. دقت کنيد که موقع کار با پورت ۸۰ با تلنت (نه nc) دستوراتی که ما می‌نويسيم، نمايش داده نمی‌شود ولی کار می‌کنه.
۱- اولين جمله اينه: GET / HTTP/1.0 و بعدش دوتا Enter
به فاصله‌ها دقت کنيد. دو طرف / ی که بعد از GET است، فاصله وجود دارد. اين جمله به پورت ۸۰ می‌گه که هرچی در header داره، نشون بده. و جواب می‌شنوم:

HTTP/1.0 302 Moved TemporarilyServer: Microsoft-IIS/5.0Date: Thu, 05 Dec 2002 12:02:51 GMTLocation: http://lc2.law5.hotmail.passport.com/cgi-bin/loginX-Cache: MISS from cache5.neda.net.irConnection: close

۲- دومين جمله اينه: GET / what/ever و بعدش دوتا Enter
به فاصله‌ها دقت کنيد. اين دستور باعث ميشه که هر چی داره، رو کنه.

البته توجه کنيد که ما مسير را مشخص نکرديم. اين حالت که بدون مسير است خيلی وقت‌ها کار نمی‌کنه (مثل همين مثال !!)

گاهی پيش می‌آد که يک سری دستورات خاص را هميشه بايد پشت‌ سرهم به يه پورت خاص بفرستيم و بخواهيم در وقت صرفه‌جويی کنيم. مثلا همين جمله GET / HTTP/1.0 و دو Enter پشت سرهم که هميشه استفاده می‌کنيم. در اين موارد می‌توان اين دستورات را در يک فايل تايپ کرد (همراه با Enter ها که بايد موقع نوشتن حتما بزنيد) و بعد مثلا با نام ali.txt ذخيره کنيد و بعد يکی از دستورات زير را بنويسيم:

nc -v www.far30.com 80 < ali.txttype ali.txt | nc -v www.far30.com 80

که همان کارهای بالايی را انجام ميده.

- حالا مي‌خوام مسير رو مشخص کنم

مثلا فرض کنيد که مي‌خوام فايلي به اسم index.html را از مسير startup در سايتي به اسم www.site.com داون‌لود کنيم. اول يه nc مي‌کنيم به سايت. بعد مي‌نويسيم:

GET /startup/index.html HTTP/1.0

بعد دو تا Enter مي‌زنيم.
اين مثال نشون ميده که چطوري مسير رو ميشه مشخص کرد. همين کار رو مي‌تونيم براي فايل‌هايي مثل فايل‌هاي گرافيکي و ... انجام بديم و حتي مي‌تونيد اطلاعاتي که مي‌رسه رو در يک فايل ذخيره کنيد. براي اين‌کار مي‌نويسيد:

nc -v www.site.com 80 > index.html

(اين کاري که کرديم با موردي که در بالا نوشتيم فرق مي‌کنه! در بالا دستورات GET رو تو يه فايل مي‌نوشتيم و مي‌فرستاديم که اجرا بشه ولي الان داريم نتايجي که بر مي‌گرده رو در يک فايل ذخيره مي‌کنيم!) ميشه اين دوتا رو ترکيب کرد مثلا نوشت:

nc -v www.site.com 80 < dastoorat.txt > index.html

برگرفته از سايت مهدی لاری

برای اينکه عملکرد يک پورت برای شما روشن شود، بايد به آن پورت Telnet کنيد. (البته معمولا تعدادی از پورت‌هايی را که ممکن است اطلاعاتی مهم را در اختيار هکر‌ها قرار دهند مثل پورت ۷۹ معمولا بسته است و ارتباط با آنها شايد برقرار نشود.) برای telnet کردن در command prompt دستور زير را تايپ کنيد:

telnet hostname portnum
در اين دستور به‌جای hostname شماره ip و يا نام سايت را وارد می‌کنيد و به‌جای portnum شماره پورت و يا معادل آن از جدول. مثلا برای تلنت کردن به پورت ۱۳ که ساعت و تاريخ را به‌دست می‌دهد در کامپيوتری به‌ اسم www.iums.ac.ir مي‌نويسيد:

telnet iums.ac.ir 13 telnet iums.ac.ir daytime
هر دو اين دستورات معادل هم هستند.
تلنت کردن معمولا اولين کاری است که يک هکر برای هک کردن يک سايت انجام می‌دهد، زيرا بعضی از پورت‌ها در صورت بسته نبودن روی آن سرور، معمولا حاوی اطلاعات بسيار مهمی هستند.
همين الان شروع کنيد و مثل يک هکر واقعی به کامپبوتر‌های مختلف و پورت‌های گوناگون تلنت کنيد.

- ادامه بحث telnet

telnet هم جزو مواردی است که در footprinting مورد استفاده قرار می‌گيرد. کاربرد آن در حالتيست که بخواهيم بدانيم که روی فلان پورت چه برنامه‌ای فال‌گوش‌ه و version آن چنده. به اين صورت که به يک پورت خاص (که مي‌دانيم روی آن سرور باز است) تلنت می‌کنيم و بعد می‌بينيم که نتايجی ظاهر می‌شود که نشان‌دهنده اطلاعاتی‌ است که به‌کار می‌رود. گاهی با مکثی طولانی مواجه می‌شويم و هيچ چيزی نمايش داده نمی‌شود، در اين حالت يکی دوبار , Ctrl+Z , Ctrl+D , Ctrl+C , Ctrl+break را می‌زنيم و خارج می‌شويم. در مثال پايين جمع‌بندی مواردی که تا حالا از footprinting گفته‌ام را می‌آورم.

- جمع‌بندی مطالب گفته شده و بررسی يک سايت

فرض کنيد می‌خواهيم در مورد www.iums.ac.ir اطلاعاتی کسب کنيم :

◊ اول به سايت پينگ می‌کنم و ip آن را به‌دست می‌آورم: 194.225.184.15

◊ به کمک ip که به‌دست آورديم، به کمک يک پورت اسکنر پورت‌ها را بررسی می‌کنيم و می‌بينيم که پورت‌هايی مثل ۲۱، ۲۵، ۴۲، ۵۳، ۸۰، ۱۱۰، ۱۱۹، ۱۳۹، ۱۴۳ و ... باز است.

◊ چون domain به ir ختم می‌شود، برای whois کردن از whois.nic.ir استفاده می‌کنم و Name Server آن را به دست می‌آورم که 194.225.184.20 است.

◊ به کمک اين Name Server ، يک nslookup می‌کنم و به نتايج زير می‌رسم:

iums.ac.ir. SOA sina.i........0 345600) iums.ac.ir. NS sina.iums.ac.ir iums.ac.ir. NS ns1.nic.ir iums.ac.ir. MX 10 sina.iums.ac.ir smtp.iums.ac.ir. A 195.146.34.181 sina.iums.ac.ir. HINFO Sun-SuperSPARC5/75 UNIX-Solaris-2.6 sina.iums.ac.ir. MX 10 sina.iums.ac.ir sina.iums.ac.ir. A 194.225.184.20 sina.iums.ac.ir. A 195.146.34.181 sun.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir cisco.iums.ac.ir. CNAME router.iums.ac.ir webmail.iums.ac.ir. A 195.146.34.181 linux.iums.ac.ir. A 194.225.184.19 linux.iums.ac.ir. HINFO Intel-Xeon/800 RedHat-Linux-7.2 mta.iums.ac.ir. A 195.146.34.181 pop3.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir localhost.iums.ac.ir. A 127.0.0.1 proxy.iums.ac.ir. CNAME arvand.iums.ac.ir www.iums.ac.ir. A 195.146.34.180 atrak.iums.ac.ir. A 194.225.184.14 ns1.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir arvand.iums.ac.ir. A 194.225.184.13 router.iums.ac.ir. A 194.225.184.1 router.iums.ac.ir. HINFO Cisco3640/Access-Server IOS-IP-12.0 iums.ac.ir. SOA sina.iu.......3456000 345600)
تک تک سطرهای اين نتايج کاربرد دارد که خواهيم رسيد. الان فقط در مورد HIFNO صحبت می‌کنم که برای مشخص تر بودن در بالا به صورت کمی فرورفته‌تر نوشتم. مثلا:

sina.iums.ac.ir. HINFO Sun-SuperSPARC5/75 UNIX-Solaris-2.6
HIFNO برای تعيين نوع کامپيوتر و سيستم‌عامل سرور اهميت دارد. در اين سطر مشخص است که sina.iums.ac.ir از Sun-SuperSPARC5/75 UNIX-Solaris-2.6 استفاده می‌کند.

◊ چون پورت‌های باز را هم توسط پورت اسکنر به دست آورده‌ام به آنها تلنت می‌کنم با دستور:
telnet www.iums.ac.ir portnum
نتايج حاصل از بعضی را می‌بينيد:

25 :
... master.iums.ac.ir Microsoft ESMTP MAIL Service, Version: 5.0.2195.4905 ready at 220
پس پورت ۲۵ (smtp) در آن کامپيوتر از Microsoft ESMTP MAIL Service, Version: 5.0.2195.4905 استفاده می‌کند.

110 :
.OK Microsoft Exchange 2000 POP3 server version 6.0.5762.3 (master.iums.ac.ir) ready+
پس پورت ۱۱۰ (pop3) در آن کامپيوتر از Microsoft Exchange 2000 POP3 server version 6.0.5762.3 استفاده می‌کند.

119 :NNTP Service 5.00.0984 Version: 5.0.2195.2966 Posting Allowed

 

ping دستوری است که مشخص می‌کند که آيا يک کامپيوتر خاص که ما ip يا domain آن را می‌دانيم، روشن و فعال (Active) هست يا نه. و اينکه اگر فعال باشد مدت زمان رسيدن بسته‌های tcp/ip از آن کامپيوتر به کامپيوتر ما چقدر است. کاربرد اين دستور به صورت زير است:

ping ip-or-domain که به جای ip-or-domain بايد شماره ip و يا domain آن(اگر داشته باشد) را می‌گذاريم.

مثلا ping sazin.com را در command prompt تايپ کردم و به نتايج زير رسيدم :

Pinging sazin.com [63.148.227.65] with 32 bytes of data: Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=1402ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=941ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=981ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=851ms TTL=105 Ping statistics for 63.148.227.65: Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 851ms, Maximum = 1402ms, Average = 1043ms اين نتايج نشان می‌دهد که sazin.com فعال است.

حالا به کامپيوتری با ip شماره 63.148.227.65 (که همان sazin.com است)، ping می‌کنم. نتايج همان است فقط با تغييراتی در سطر اول. (البته time که معنای مدت زمان رسيدن پکت را می‌دهد، با توجه به ترافيک شبکه، کم و زياد خواهد شد). برای ping کردن به اين ip ، دستور 63.148.227.65 ping را صادر می‌کنم :

Pinging 63.148.227.65 with 32 bytes of data: Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=861ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=852ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=851ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=881ms TTL=105 Ping statistics for 63.148.227.65: Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 851ms, Maximum = 881ms, Average = 861ms فرض کنيد که به يک ip که فعال نيست، ping کنيم:

Pinging 217.66.196.1 with 32 bytes of data: Request timed out.Request timed out.Request timed out.Request timed out. Ping statistics for 217.66.196.1: Packets: Sent = 4, Received = 0, Lost = 4 (100% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 0ms, Maximum = 0ms, Average = 0ms که نشان می‌دهد که آن ip در آن لحظه فعال نيست.

البته تمام مطالبی که در بالا ذکر شد، در حالتی است که مستقيما به اينترنت وصل شده‌ايد و يا اگر از طريق شبکه محلی به اينترنت وصل هستيد، شبکه شما به درستی پيکربندی شده باشد. اصولا ping يکی از بهترين دستورات برای پيدا کردن ايراد در شبکه است.

یکی از مهمترین عوامل موثر در موفقیت هر سایت تعداد بازدید کنندگان هر سایت است.
برای داشتن بازدید کننده بیشتر در هر سایت ما نیازمند به تدابیر ویژه هستیم که بتواند تعداد بیشتری بازدید کننده را جذب نماید .
یکی از روشهای مرسوم جهت دستیابی به سایت های مورد نیازاز سوی کاربران جستجو در موتورهای جستجو گر است. به همین دلیل شرکتها و سازمانهایی که وب سایتهای آنها در هر جستجو در رده های بالای نتایج جستجو قرار می گیرند در رقابت کسب بازدید کننده بیشتر موفق تر عمل می نمایند. بطور معمول سایتهایی که در نتایج جستجو در در رده های بین 1 تا 10 قرار می گیرند شانس بالا تری جهت بازدید از سوی کاربران را خواهند داشت.
بدین منظور برای کسب رتبه های بهتر و برتر در نتایج جستجوی موتورهای جستجو گر هر سایت ناگزیر از معرفی خود به این موتورهای جستجو گر می باشد.
جهت معرفی به موتورهای جستجو گر باید با توجه به شیوه ها و متدهای عملکرد این گونه سایتها بایستی صفحات سایت با توجه به اصول جستجوي موتور های جستجو گر طراحی شده و استاندارد ها و قواعد ویژه در برنامه نویسی و طراحی سایتها لحاظ گردد.

موتور جستجوگر (Search Engine) یک بانک اطلاعاتی است که اطلاعات مختصری راجع به سایتها، تصاویر ، مطالب علم، آموزشی تفریحی دارد که با جستجو کردن موضوعی یا جستجوي لغات مورد نظر می توان به اطلاعات مورد نیاز دست پیدا کرد.

موتورهای جستجوگر برای بروز نمودن خود از روبات های نرم افزاری استفاده می کنند که آن روبات ها در صفحات مختلف وب سایت ها حر کت می کند و آنها در خود جای می دهد و سپس بطور هوشمندانه آنها را بر اساس فاکتورهای بسیار زیاد رتبه بندی می نماید.
بطور کلی جهت درج یک سایت در یک موتور جستجو نیاز به اطلاعاتی شامل:
یک جمله کوتاه جهت مشخص نمودن عنوان سایت یک جمله توصیفی پیرامون سایت مورد نظر تعدادی از کلمات موکد و اصلی موجود در سایت با عنوان کلمات کلیدی به این ترتیب می توان پس از انجام مراحل ثبت با جستجوی هر کدام از موارد مذکور (موضوع یا لغت) به سایت مورد نظر و سایتهای مشابه با آن دست یافت.
در حال حاضر سایتهای بسیار زیادی وجود دارند که بعنوان موتور جستجو فعالیت می کنند. در زیر تعدادی از آنها که هم از نظر سابقه و هم از نظر کیفیت کار، مورد قبول می باشد آمده است:

این فناوری تعاریف و انواع مختلفی دارد که به شرح هر کدام می پردازیم:

1- تمام ابعاد و فرآیند بازار را که بتوان با اینترنت و تکنولوژی web انجام داد، تجارت الکترونیکی می گویند¹.

2- بطور کلی واژه تجارت الکترونیک اشاره به معاملات الکترونیکی می نماید که از طریق شبکه های ارتباطی انجام می پذیرد. ابتدا، خریدار یا مصرف کننده به جستجوی یک مغازه مجازی از طریق اینترنت می پردازد و کالای را از طریق web یا پست الکترونیکی سفارش می دهد. نهایتاً کالا را تحویل می گیرد².

3- تجارت الکترونیکی یعنی انجام مبادلات تجاری در قالب الکترونیکی³

4- کاربرد تکنولوژی اطلاعات در تجارت⁴

5- تجارت الکترونیکی، مبادله ی الکترونیکی داده هاست. بطور خلاصه می توان گفت که مبادله الکترونیکی داده عبارت از تولید، پردازش، کاربرد و تبادل اطلاعات و اسناد به شیوه های الکترونیکی و خودکار بین سیستم های کامپیوتری و براساس زبان مشترک و استانداردهای مشخص و با کمترین دخالت عامل انسانی. البته تجارت الکترونیک حیطه ای به مرابت گسترده تر از مبادله الکترونیکی داده داردو آن یک تحول و انقلاب در عرصه ارتباطات است. تجارت الکترونیکی در ساده ترین تعریف عبارت از یافتن منابع، انجام ارزیابی، مذاکره کردن، سفارش، تحویل، پرداخت و ارائه خدمات پشتیبانی است که بصورت الکترونیکی انجام می شود. لذا تجارت الکترونیک روشی است براساس آن اطلاعات، محصولات و خدمات از طریق شبکه های ارتباطات کامپیوتری خرید و فروش می شوند⁵.

6- تجارت الکترونیک، انجام کلیه فعالیت های تجاری با استفاده از شبکه های ارتباطی کامپیوتری، بویژه اینترنت است. تجارت الکترونیک به نوعی تجارت بودن کاغذ است. بوسیله تجارت الکترونیک، تبادل اطلاعات خرید و فروش و اطلاعات لازم برای حمل و نقل کالاها با زحمت کمتر و تبادلات بانک با شتاب بیشتر انجام خواهد شد. شرکت ها برای ارتباط با یکدیگر، محدودیت های فعلی را نخواهند داشت و ارتباط آنها با یکدیگر ساده تر و سریع تر صورت می گیرد. ارتباط فروشندگان با مشتریان می تواند به صورت یک به یک با هر مشتری باشد البته با هزینه نه چندان زیاد⁶.

تفاوت مبادله الکترونیکی داده ها با تجارت الکترونیک

در موارد زیادی دیده شده که مبادله الکترونیکی داده ها را مترادف با تجارت الکترونیک دانسته و هر کدام را در جای دیگری بکار می برند. این دو تکنولوژی اصلاً مشابه هم نبوده و کاملاً مجزا می باشد. البته می توان اینطور گفت که تجارت الکترونیک مکمل مبادله الکترونیکی داده هاست.

مبادله الکترونیکی داده بصورت مکانیزمی تعریف می شود که به موجب آن انتقال و تبادل داده در راستای تحقق فعالیت های تجاری با ساختار و شکل تعریف شده و بکارگیری پیام های استاندارد شده بین المللی، توسط ابزار الکترونیکی از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر انجام می شود. در حالیکه تجارت الکترونیک عبارت از مبادله تجاری بدون استفاده از کاغذ است که در آن از مبادله الکترونیکی داده ها به عنوان یک ابزار به همراه پست الکترونیک، تابلوی اعلانات الکترونیک، انتقال الکترونیک وب و سایر فناوریهای مبتنی بر شبکه استفاده می شود. بعبارت دیگر مبادله الکترونیکی داده ها بعنوان ستون فقرات تجارت الکترونیک عمل می نماید. چنانچه از تعریف فوق بر می آید. تجارت الکترونیک حطیه ای بسیار وسیع تر از مبادله الکترونیکی داده دارد⁷.

 

1- دکتر محمود زرگر، مدلهای راهبردی و راهکارهای تجارت در اینترنت، انتشارات بهینه، 1380.

2- مهندس محمد حسن نیکبخش تهرانی و مهندس مهدی آذر صابری، آشنایی با تجارت الکترونیک و زیر ساختهای آن، انستیتو ایز ایران، 1380.

3- دکتر علی صنایعی، تجارت الکترونیک در هزاره سوم، انتشارات جهاد دانشگاهی واحد اصفحان، 1381.

4- حسین احمدی وم. ویرجینیاری، تجارت الکترونیک، مرکز آموزش و تحقیقات صنعتی ایران، 1381.

5- مهدی علیپور حافظی، تجارت الکترونیکی در مراکز اطلاع رسانی، سخنرانی، همایش جهانی شهرهای الکترونیکی و اینترنتی  جزیره کیش، 11-13 اریبهشت، 1380

6- مژده قزل ایاغ، تجارت الکترونیکی مبتنی بر اینترنت، همایش جهانی شهرهای الکترونیکی و اینترنتی، 1380.

7- دکتر وحید رضا میرابی و دکتر سهیل سرو سعیدی، مدیریت بازاریابی بین المللی در هزاره سوم، انتشارات اندیشه های گوهر بار، 1382.

اقتباس از کتاب تجارت الکترونیک

نوشته : دکتر سهيل سرمدسعيدی و دکتر وحيد رضا ميرابي

میزبانی وب همان چیزی است كه وفتی می خواهید وب سایتتان روی اینترنت برای همه قابل دیدن باشد به آن نیاز دارید. به زبان ساده، وب سایت شما باید روی یك سرور میزبان قرار گیرد. یك راهش این است كه كامپیوتر خودتان را به صورت یك سرور راه اندازی كنید، اما اگر قصدتان جلب ترافیك یا "بازدید كننده" زیاد برای سایت تان است، این كار زیاد عاقلانه به نظر نمی رسد. به چند دلیل:

 اولا برای این كه وب سایت شما در اینترنت در دسترس باشد لازم است كامپیوترتان همیشه روشن و به اینترنت متصل باشد؛ به محض خاموش شدن كامپیوتر دیگر كسی سایت تان را نمی بیند.

ثانیا اگر با نرم افزار های راه اندازی سرور آشنا نباشید، این كار می تواند پیچیده باشد. در نتیجه اصلاح  اشكالات و خرابی های احتمالی سرورتان - اصطلاحا   downtime ها - وقت و انرژی زیادی می خواهد.

ثالثا  سرعت اتصال منزل یا دفتر كارتان به اینترنت به احتمال زیاد برای میزبانی سایت تان كافی نیست، مخصوصا اگر تعداد بینندگان سایت شما زیاد باشد. در بهترین حالت شما از طریق یك مودم كابلی، یا شاید یك ارتباط T-1 (كه در مورد دفاتر كار كوچك بسیار نادر است) به اینترنت متصل شده اید ]كه هر دو ناكافی اند‍[

بنا به دلایل بالا، اكثر قریب به اتفاق شركت ها و افرادی كه وب سایت دارند برای میزبانی سایتشان به سراغ شركت های خدمات میزبانی از قبیل farnood.com می روند. در چنین جایی شما به یك اتصال اینترنتی "همیشه برقرار"، یك تیم از متخصصان اینترنت برای سرپا نگه داشتن وب سایتتان، و اینترنت با سرعت فوق العاده (صدها بار سریع تر از مودم كابلی) دسترسی دارید.

وقتی كه یك اكانت میزبانی وب از ما می گیرید، به بخشی از یكی از سرور های ما دسترسی پیدا خواهید كرد. شما یك نام كاربری و یك رمز دریافت خواهید كرد كه با كمك آن می توانید به اكانت میزبانی خود متصل شوید. وقتی اتصل برقرار شد شما فایل هایتان را به سرور ما آپ لود می كنید و ... وب سایت شما به همین سادگی برای میلیون ها بازدید كننده قابل دسترسی است!

احتمالا تعاریف زیادی برای وب سایت وجود دارد. یكی از این تعریف ها كه در www.dictionary.com موجود است می گوید:

مجموعه ای از تعدادی صفحات وب متصل به هم، اغلب شامل یك صفحه اصلی - home page - كه معمولا روی یك سرور قرار دارند و به عنوان مجموعه ای از اطلاعات توسط یك فرد، گروه یا سازمان تهیه و نگهداری  می شود.

یك وب سایت معمولا شامل تعداد زیادی فایل است كه در تعدادی پرونده مرتب شده اند، به همان صورت كه شما فایل هایتان را در پرونده ها مختلفی روی كامپیوترتان مرتب می كنید. صفحه اصلی یك سایت معمولا  index.htm یا index.html  یا  default.html نام دارد. وقتی كه یك آدرس وب (یا اسم دامنه) را در مرور گرتان تایپ می كنید (مثلا www.farnood.com)، برنامه مرورگر به سراغ اكانت میزبانی ای می رود كه این اسم دامنه به آن اشاره می كند، و به دنبال یكی از این فایل های اصلی می گردد. فرضا اگر فایلی به نام index.html را در آن وب سایت پیدا كند، این فایل( یا صفحه) را به صورت خودكار در مرور گر شما نمایش خواهد داد.

فایل index.html معمولا تركیبی از متن و تصویر است كه طراح وب سایت بر اساس جذابیت بصری چیدمان آن ها را مشخص می كند. متن مورد نظر در خود صفحه وب موجود است، در حالی كه به تصاویر، به عنوان فایل هایی مستقل ارجاع داده می شود. فایل های تصویری ممكن است در وب سایت خودتان ذخیره شده باشند (در اكانت میز بانی تان: در كنار بقیه صفحات وب و فایل ها، یا آن چنان كه معمول است، در یك پرونده مجزا به نام images )، یا ممكن است جای دیگری در اینترنت باشند. بعضی از نوشته ها و تصاویر یك صفحه می توانند به صفحات دیگر لینك شده باشند(یعنی می توانید روی آن ها كلیك كنید و به یك صفحه دیگر بروید). این مجموعه از صفحات وب، تصاویر و فایل های دیگری كه ممكن است در اكانت میزبانی تان داشته باشید مجموعا یك وب سایت،یا پایگاه وب را می سازند.

به طور خلاصه یك وب سایت شامل تعداد زیادی صفحه وب و تصویر است.

تافل چيست؟

تافل مخفف عبارت زير مي‏باشد

Test Of English as  a Foreign Language

«آزمون انگليسي به عنوان يك زبان خارجي»

هر سال در سطح جهان و از بين 180 كشور مختلف حدود يك ميليون نفر در امتحان تافل ثبت نام مي‏كنند.

از بين اين تعداد، ممكن است بسياري از آنها نتوانند در اين امتحان موفق شوند و دليل اين امر آشنايي ناكافي آنها در خصوص مطالب كليدي زبان انگليسي و سيستم آزمون تافل است.

سؤالات زير معمولاً درباره تافل مطرح مي‏باشد:

ادامه مطلب

یونی‌کد به هر نویسه یک اعداد یکتا اختصاص می‌دهد،
مستقل از محیط،
مستقل از برنامه،
و مستقل از زبان.

اصولاً کامپیوترها فقط با عددها کار می‌کنند و حروف و نویسه‌های دیگر را با تخصیص عددی به هر یک از آنها ذخیره می‌کنند. تا قبل از اختراع یونی‌کد، صدها سیستم کُدگذاری مختلف برای تخصیص این اعداد وجود داشت. نویسه‌های هیچ کُدگذاری‌ای به‌تنهایی کافی نبود: مثلاً اتحادیهٔ اروپا به چندین کُدگذاری مختلف برای در بر گرفته شدن همهٔ زبان‌هایش نیاز داشت. حتی برای زبانی مثل انگلیسی نیز هیچ کُدگذاری‌ای به‌تنهایی برای همهٔ حروف، علایم نقطه‌گذاری، و نمادهای فنی متداول کافی نبود.

این سیستم‌های کدگذاری با هم تعارض نیز داشتند. یعنی دو کُدگذاری مختلف ممکن بود از اعداد یکسانی برای دو نویسهٔ مختلف، یا از اعداد مختلفی برای نویسه‌های یکسان استفاده کنند. با وجود این که هر کامپیوتری (بالاخص کارگزارهای شبکه) لازم است از کُدگذاری‌های مختلف و متعددی پشتیبانی کند، هرگاه داده‌ها از کُدگذاری‌ها یا محیط‌های مختلف عبور کنند، در معرض خطر تحریف قرار می‌گیرند.

یونی‌کد دارد این وضع را تغییر می‌دهد!

یونی‌کد به هر نویسه یک عدد یکتا اختصاص می‌دهد، مستقل از محیط، مستقل از برنامه، و مستقل از زبان. استاندارد یونی‌کد را پیشتازان صنعت کامپیوتر، از قبیل شرکت‌هایی چون آی‌بی‌ام، اَپل، اچ‌پی، اورکل، جاست‌سیستم، سان، سای‌بیْس، مایکروسافت، یونی‌سیس، SAP و بسیاری شرکت‌های دیگر پذیرفته‌اند. استانداردهایی چون XML، جاوا، اکمااسکریپت (جاوااسکریپت)، LDAP،‏ Corba 3.0،‏ ‏WML، و غیره، یونی‌کد را ملزم می‌دانند و روش رسمی پیاده‌سازی استاندارد ISO/IEC 10646 نیز یونی‌کد است. یونی‌کد در بسیاری از سیستم‌عامل‌ها، همهٔ مرورگرهای امروزی، و بسیاری از محصولات دیگر پشتیبانی می‌شود. پیدایش استاندارد یونی‌کد، و در دسترس بودن ابزارهایی که از آن پشتیبانی می‌کنند، از چشمگیرترین روندهای جدید در صحنهٔ جهانی فناوری‌های نرم‌افزاری بوده است.

گنجاندن یونی‌کد در وب‌گاه‌ها و برنامه‌های کاربردی کارخواه‐کارساز یا چندلایه‌ای، در مقایسه با استفاده از مجموعه‌نویسه‌های قدیمی، می‌تواند باعث کاهش قابل ملاحظهٔ هزینه‌ها شود. یونی‌کد این امکان را فراهم می‌کند که یک محصول نرم‌افزاری واحد یا یا یک وب‌گاه واحد بتواند بدون نیاز به طراحی و مهندسی مجدد، در محیط‌ها، زبان‌ها، و کشورهای متعددی کار کند. یونی‌کد به داده‌ها نیز امکان می‌دهد که بدون تحریف از سیستم‌های مختلف عبور داده شوند.

دربارهٔ کنسرسیوم یونی‌کد

کنسرسیوم یونی‌کد سازمان غیرانتفاعی‌ای است که برای بهبود، گسترش، و ترویج استفاده از استاندارد یونی‌کد تأسیس شده است، استانداردی که شیوهٔ بازنمایی متون را در محصولات نرم‌افزاری و استانداردهای امروزی مشخص می‌کند. اعضای این کنسرسیوم طیف گسترده‌ای را از شرکت‌ها و سازمان‌های فعال در صنعت پردازش اطلاعات، در بر می‌گیرند. پشتیبانی مالی این کنسرسیوم صرفاً از طریق حق عضویت اعضا است. عضویت در کنسرسیوم یونی‌کد برای سازمان‌ها و افراد هر جای دنیا که استاندارد یونی‌کد را پشتیبانی کنند و بخواهند در گسترش و پیاده‌سازی آن کمک کنند، آزاد است.

روزبه پورنادر